นิราศปิยะดาบรรจงฝัน ตอนที่3
อารมณ์แปรปรวน😊
รถผลัดจอดเคลื่อนย้าย วิ่งแซง รถใหญ่
ถึงสี่แยกไฟแดง แม่นแล้ว
ดูรถติดกันแซว น่าเบื่อ เกินไป
แสงแดดส่องแสงแจ้ง เจิดจ้า เอาการ
นั่นนานไม่สู้ ปวดตูด แสนเซง
นั่งรถไม่ได้พูด แต่นี้
เหมือนชีวิตถูกผูก ลิขิต เอาไว้
เหมือนตายทั้งเป็นแท้ แย่แล้ว หัวใจ
ดวงใจแสนน่าเศร้า ขอเหล้า สักกรม
ใจเอ่ยว่าอยากเมา ปรับแก้
ให้ลืมทุกข์ของเรา ไม่แน่ อยากกิน
แต่ผิดเป็นแน่แท้ ไม่ได้ กลัวเมา
แม่สั่งฉันว่าให้ รักษา ตัวเอง
ขออย่าเกเรหนา อย่าแพ้
ตั้งใจล้ำเรียนเอา แม่เล่า ความใน
ฉันคิดคำแม่ได้ เหล่านั้น จึงหยุด
รถหยุดอยู่ที่นี้ เซนทรัล พาซ่า
มิหน่าคนไรมั่น แน่แท้
ดูการแต่งกายนั่น สั้นแย่ ดูเพลิน
คงแย่แม่เห็นนั้น อย่าแพ้ ทำเลว
ทำเลวอย่านุ่งสั้น เตือนไว้ นั่นหนา
ร้ายกาจเหลือเกินภัย สิ่งร้าย
ชอบมายั่วยุได้ กิเลส ทั้งหลาย
ชีวิตจะพังทลาย แน่แท้ เตือนใจ
เดินไกลไปต่อนี้ ต่อรถ สามหมอ
นึกคิดถึงแม่แท้ อดไว้ ใจหนอ
เดินขึ้นรถแล้วจด บันทึกความจำ
นึกคิดถึงแม่แท้ อดไว้ ใจหนอ
รถเริ่มวิ่งเคลื่อนย้าย ไปถึง หน้ามอ
แวะจอดรับคนจึง บีบแต้
เสียงดังพลั่งคนขึ้น หน้ามอ อุดร
คนหล่อแม้นมาแท้ แย่แล้ว หวั่นใจ
หัวใจว่าอกโอ้ เห็นคน หล่อไม่
ฉันคนโสดโปรดปล้น ใจไว้
ฉันเศร้ามากสับสน วายวุ่น หม่นหมอง
ความรักไม่แน่แท้ สุขล้น ปนทุกข์
ฉันทุกข์ฉันเหนื่อยล้า เหลือเกน มองเห็น
สี่แยกไฟแดงเพลิน เจิดจ้า
นั้นไหใหญ่มากเกิน ตั้งอยู่ ลวดลาย
สวยมากพาหายเศร้า แปลกแท้ ใจเอย
นางสาวปิยะดา เสียงสาว รหัส57210406227 ปี4 หมู๋2
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น