นิราศปิยะดาบรรจงฝัน ตอนที่4

ถึงกลางทางใจรวนเร😢

         บ้านเฮามีสุขนี้ ขับผ่าน เลยไป

ถึงค่ายประจักษ์ญาณ มิ่งแก้ว

แสนประเสริฐอลังการ ยิ่งแท้ หยุดมอง

งามงดทหารแจ้ รักแท้ มีไหม

       มีไหมรักว่าแท้ แน่วแน่ หมายชาย

โอ้ความคิดแย่ มากแท้

กลับมาคิดเรื่องแป่ แสนแย่ หัวใจ

รักแม่คนเดียวแท้ จากแล้ว ทหารเกณฑ์

      ลิงเล่นแล่นวิ่งเต้น กุมพา วาปี

สุขขีวิ่งไปมา ดูแล้ว

มองลิงว่าแสนฮา เจี๊ยกว่า เสียงร้อง

ฉันหยุดเศร้าแล้วแท้ ตลกแม้ ลิงลม

     ระทมใจแน่แท้ สุดทน อารมณ์หมาย

ฉันนั่งรถปะปปน แย่แล้ว

คิดถึงแม่ต้อยจน น้ำตา ไหลริน

ลาลับสวนลิงแล้ว ป่าไม้ สีเขียว

     รถเลี้ยวเมืองจระเข้ รูปปั่น ตั้งอยู่

เขาว่าจระเข้นั่น มองชัด

ฉันนั่งรถคันนั้น มองชัด เต็มตา

ไหว้กราบขอพรแล้ว อย่าแคล้ว แม่ยา

     เมืองนั้นเขาว่าบ้าน สามหมอ จระเข้

ชื่อสุดเท่โอ้หนอ ถิ่นนี้

แล้วเหตุเช่นไรหนอ ตั้งชื่อ สามหมอ

เขาว่ามีจรแข้ มากแท้ ยาวเขี้ยว

     ทางเลี้ยวศรีธาตุนั้น งามแด่

นิราศร้างห่างแม่  แย่แท้

แสนหวงห่วงคุณแม่ ของลูก ยาใจ

รักแม่ต้อยระทม ยิ่งแท้ ล้นฟ่า

     ลูกยาของแม่ไซร้ ต้องมา พลัดพราก

ต้องห่างจากแม่หนา อกนี้

อกของลูกระทมหา รักแม่ มารดา

อยากกลับบ้านตอนนี้ ยิ่งแล้ว ไปใหญ่

     ความรักของแม่นี้ เปรียบดั่ง ดอกไม้

บริสุทธิ์สีขาวดั่ง งามไซร้

มะลิงดงามจัง น่ารัก น่าซัง

หวนคิดคิดถึงไร แม่นี้  ผูกพัน

    ลูกนั้นรักแม่ต้อย สุดแสน อารมณ์

ลูกแม่ต้อยน้องแอน เกิดเศร้า

มองดูป่าไม่แล อกแนบ เบารถ

ระทดใจนักแท้ รักโอ้ มารดา

นางสาวปิยะดา เสียงสาว รหัส57210406227 ปี4 หมู่ 2